من دراين تاريكي

                     من دراين تيره شب جانفرسا

                                           زائر ظلمت گيسوي توام

گيسوان تو پريشان تر از انديشه من

گيسوان توشب بي پايان

جنگل عطر آلود

شكن گيسوي تو موج درياي خيال

كاش با زورق انديشه شبي از شط گيسوي مواج تو من

بوسه زن بر سر هر موج گذر مي كردم

كاش بر اين شط مواج سياه همه عمر سفر مي كردم

چشم من چشمه زاينده اشك

گونه ام بستر رود

كاش همچو حبابي بر آب

درنگاه تو رها مي شودم از بود و نبود

                                                    از دفتر نذلا

 يا علي مدد